مادر

به معمای لبخند هر روز تو

مهره های کوچک از ابر بهار سنجاق است !

فانوسهای نیمه جان مهربانی زیر شیارهای پیشانی بلندت

پررنگتر از همیشه می درخشند و

دستهای گره کرده ات به نفسهای من و او

چه لطیفانه آهنگ عشق می خواند... مادر

 

دوستت دارم و از صمیم قلب می خوام همیشه با ما بمونی

 

/ 0 نظر / 4 بازدید